بانکدار بزرگ (گرمی لی)

برترین دانشگاههای اقتصاد جهان

یک موسسه بین المللی به نام کیو اس وجود دارد که دانشگاههای دنیا را بر اساس رشته های مختلف رتبه بندی می نماید .

کشور ما کشوری است که مسئولان آن مرتب از اقتصاد های دیگر انتقاد می کنند و ایران را مبدع یک اقتصاد خیلی مدرن و کارآمد می دانند . البته این مسئولان با اقتصاددانان و تحصیل کردگان اقتصاد داخلی نیز روابط خوبی ندارند و معمولا تحقیقات اقتصادی نیز در این کشور به خوبی پشتیبانی نمی شود . حال می خواهیم ببینیم که کشور ما با این ادعا این همه مشکلات اقتصادی از نظر دانش اقتصادی در کجای دنیا قرار دارد و رابطه بالا بودن سطح دانش اقتصادی  با رفاه در یک کشور چگونه است ؟

 در بین دانشگاههای برتر اقتصاد دنیا نام برخی دانشگاههای مطرح که در سایر رشته ها هم در صدر هستند دیده می شود دانشگاههای هارواد- ام ای تی(موسسه تکنولوژی ماساچوست)- مدرسه اقتصاد لندن- شیکاگو -برکلی-استانفورد-پرینستون- یال-کمبریج-برتیش کلمبیا- آکسفورد-پنسیلوانیا- نیویورک-سنگاپور و لس آنجلس به ترتیب در مقامهای اول تا 15 دیده می شود.

جلب آن است که دانشگاههای سنگاپور- هنگ کنگ و علوم و تکنولوژی هنگ کنگ برترین دانشگاههای اقتصاد در آسیا هستند.

کشورهای ترکیه و رژیم اشغالگر قدس(اسرائیل) که قرار است در افق ایران 1404 بالاتر از آنها بایستیم، هر کدام دارای دو دانشگاه در فهرست 200 دانشگاه برتر دنیا هستند. بهترین دانشگاه ایران که در این فهرستها نامش به چشم می خورد دانشگاه تهران است که تازه رتبه آن به زیر 400 والبته بالای 390 رسیده است.

دانشگاههایی که در این فهرست قرار دارند، از کشورهای زیر هستند(تقریبا به ترتیب تعداد دانشگاه)

آمریکا- چین- انگلستان-استرالیا-کانادا- ایتالیا- هلند- سویس- ژاپن- فرانسه- آلمان-ترکیه-کره جنوبی- آفریقای جنوبی- دانمارک-برزیل-اتریش- اسپانیا- سنگاپور- هنگ کنگ-نیوزلند- مالزی-بلژیک-فنلاند-سوئد- نروژ- تایوان-شیلی-ایرلند-اسرائیل-کلمبیا .

نگاهی به این فهرست نشان می دهد که کشورهایی که دانشگاههای بیشتری در این فهرست دارند و دانشگاههایشان نیز سطح بهتری دارند، از سطح رفاه و ثبات اقتصادی و روند رشد اقتصادی بهتری نسبت به سایرین برخوردار هستند.

اگر نگاهی به مقاله پیشین این وبلاگ در خصوص اقتصادهای در حال ظهور بیاندازید متوجه خواهید شد که کشورهایی از اقتصادهای در حال ظهور که در تعداد دانشگاههای بیشتری در فهرست بالا دارند و رتبه دانشگاههایشان نیز بهتر است. هم در رده بندی های بیشتری جای دارند و هم از قرار داشتن در این رده بندی ها استفاده بهتری به عمل می آورند.

وقتی کار را در مجموع علوم انسانی بررسی می کنیم می بینیم سلطه کشورهای توسعه یافته ای نظیر آمریکا بیشتر می شود و کشورهای در حال توسعه ای نظیر ترکیه- چین - آفیقای جنوبی - شیلی -کلمبیا- برزیل-مالزی و حتی کشورهای توسعه یافته تری مثل ایتالیا- نیوزلند- استرالیا- فنلاند-ایرلند-سوئد و نروژ از فهرست حذف می شود و در عوض نقش دانشگاههای کشورهایی مثل اسرائیل و هنگ کنگ و خصوصا خود ایلات متحده آمریکا پرنگ تر می شود.

عقیده بنده -به عنوان شخصی که در حد خود دستی در علوم انسانی دارد- این است که توسعه اقتصادی بدون دانش بومی اقتصادی و اقتصاددانهای قدر غیر قابل شروع است و بدون دانشمندان و دانش برتر در حوزه علوم انسانی در کل غیر قابل اتمام است. بسیار جالب است ما در حوزه علوم انسانی سازمانهای بسیار عریض و طویلی مانند دفتر همکاری حوزه و دانشگاه - سازمان مطلعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاهها -شورای عالی انقلاب فرهنگی و .... را داریم ولی در حوزه علوم انسانی ( که به زعم بنده در اغلب آنها در طی تاریخ یا جزو پیشتازان بودیم یا حتی بنیانگذاران) تا این حد عقب مانده هستیم .

منابع:

http://www.university-list.net/rank/univ-110040.html

http://www.university-list.net/rank/univ-110040.html

 http://www.shanghairanking.com/Institution.jsp?param=University of Tehran