بانکدار بزرگ (گرمی لی)

لزوم ورود زنان در مدلهای سیاستگذاری اقتصادی

برای #سیاستگذاری بهتر، #مدلهای_اقتصادی باید زنان را به حساب بیاورند.
دناردی ( De Nardi )، بورللا (Borella ) ، یانگ (Yong ) و دارماسانکار(Dharmasankar )
4 محقق اقتصادی هستند که نکته فوق را گوشزد کرده اند.
طبق گزارش اینان، بانوان 49% نیروی کار، 44% ساعات کار،  و 37% درآمد را به خود اختصاص می دهند اما هنوز بیشتر مدلهای سیاستگذاری دولتی تفاوت های جنسیتی را نادیده گرفته و تنها بر داده های مردان تاکید می نمایند.
مادامی که رفتارها و برآیندهای بانوان مشابه مردان باشد این مشکلی را به وجود نمی آورد ولی واقعیت این است که چنین تشابهی وجود ندارد.
تحقیقات آنها تفاوتهای معنی داری را در نرخ مشارکت، ساعات کار، درآمد و پس انداز افراد بسته به جنسیت و نیز وضعیت تاهل آنها نشان می دهد.
مدلهای اقتصادی که این تفاوتها را لحاظ کنند، می توانند، پیشبینی های قابل اتکاتری در خصوص واکنش مردم به تغییرات محیط اقتصادی و نیز سیاستهای اقتصادی نظیر تغییرات دستمزد و مالیاتها نشان دهند.
این تحقیق با سه سناریو مختلف پیش رفته است:
1- استفاده از داده های فقط مردان بدون توجه به وضعیت تاهل
2- استفاده از داده های منفرد هر دو گروه مردان و زنان بدون توجه به وضعیت تاهل
3- استفاده از داده های زنان و مردان با لحاظ وضعیت تاهل
یافته های تحقیق نشان دهنده تفاوت معنی دار نتایج مدل مبتنی بر فقط داده های مردان با واقعیت است.
از طرفی تحقیق نشان می دهد جنسیت و وضعیت تاهل در دوره های مختلف زندگی تاثیر متفاوتی در نرخ مشارکت و ساعات کار و پس انداز دارد.
همچنین تحقیق نشان می دهد زنان متاهل، دارای بالاترین نوسان  و مردان متاهل، دارای پایین ترین نوسان متغیرهای تحقیق در طول دوره زندگی خود (در این تحقیق بالای 20 سال) می باشند.